Mustafa Tınkır,Ahmet Mertcan Ilgaz,Ali Öztürk,Murat Dilmeç

  • Mustafa Tınkır: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ
  • Ali Öztürk: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ
  • Murat Dilmeç: Necmettin Erbakan Üniversitesi Mühendislik Fakültesi
  •  Yıl : 2025
  •  Cilt : 4
  •  Sayı : 2
  •  Sayfa : 198-207
Uçakların boyutlarının büyümesi ve hızlarının artmasıyla birlikte, iniş takımlarının yalnızca kol kuvvetiyle açılıp kapatılması güçleşmiş, bu nedenle sistemi çalıştırmak üzere özel hidrolik güç kaynakları geliştirilmiştir. Hidrolik destekli otomatik iniş takımı mekanizması ilk kez efsanevi Douglas DC-1, DC-2 ve DC-3 modellerinde uygulanmış ve havacılık teknolojisinde önemli bir dönüm noktası oluşturmuştur. Uçak tasarımlarının gelişimine paralel olarak, başlangıçta kuyruk kısmında bulunan iniş takımının uçağın ön bölümüne alınması kararlaştırılmıştır. Böylece kalkış ve iniş performansı iyileştirilmiş, pilotun kontrol yükü azaltılmıştır. Kuyruk tekerlekli uçaklarda pilot, kalkış esnasında lövyeyi öne iterek kuyruğu kaldırmak zorunda kalırken; iniş sırasında ise ya hafif yüksek bir hızla iki ana tekeri aynı anda piste temas ettirmeye ya da oldukça hassas bir düz iniş gerçekleştirmeye çalışırdı. Burun iniş takımının kullanılması, pilotlara çok daha kontrollü ve güvenli iniş-kalkış imkânı sunmuş, böylece modern havacılıkta standart bir çözüm hâline gelmiştir. Günümüz uçaklarında burun iniş takımı ile kanat altında konumlandırılmış iki ana iniş takımı birlikte kullanılmaktadır. Bu çalışmada, günümüzde genel havacılık sınıfında yaygın olarak kullanılan sabit hidrolik iniş takımlarının tasarımı ele alınmaktadır. Tasarımın temel amacı, farklı amaçlarla kullanılan ultra-light sınıfı uçaklar için yüksek dayanım ve mukavemet sunan, aynı zamanda düşük maliyetli bir hidrolik iniş takımı konsepti geliştirmek ve bunun simülasyon analizlerini ortaya koymaktır.
Atıf yapmak için : Tınkır, M., Ilgaz, A. M., Öztürk, A., & Dilmeç, M. (2025). Genel havacılık uçaklarının hidrolik iniş takımı tasarımı. Aerospace Research Letters (ASREL), 4(2), 198-207.

Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.

Bu makale CC BY-NC 4.0 lisansı ile yayımlanmıştır.
Asrel Aerospace Research Letters
2025, Cilt4, Sayı2
E-ISSN: 2980-0064
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :

Kaynakça

  1. Delprete, C.; Dagna, A., Brusa, E. (2023) Model‑Based Design of Aircraft Landing Gear System Appl. Sci., 13(20), 11465.
  2. Elayancheri, Muhammed Faizal; Sathish Kumar S. (2015), Design and Linear Static Analysis of Landing Gear International Journal of Engineering Research & Technology (IJERT), ICESMART – 2015 (Volume 3 – Issue 19).
  3. Ghiringhelli, G. L. (2004). Evaluation of a Landing Gear Semi-Active Control System for Complete Aircraft Landing.
  4. Haritha, T., Hemanth, G.; Rajesh, D.; Satyanarayana, B.R.V. (2024) Design and Analysis of Aircraft Landing Gear International Journal of Engineering Research & Technology (IJERT), Vol. 13, Issue 08.
  5. Kruger, W. (2000), Integrated Design Process for the Development of Semi-Active Landing Gears for Transport Aircraft: University Stuttgart, PhdThesis.
  6. Prasad, V. Jaya; Reddy, P. Sandeep Kumar; Rajesh, B.; Sridhar, T. (2020) Design and Structural Analysis of Aircraft Landing Gear Using Different Alloys International Journal of Mechanical Engineering and Technology (IJMET), 11(7), pp. 7–14.
  7. Raymer, D.P. (1992), Aircraft Design: A Conceptual Approach, Fifth Edition, AJAA Education Series.